Bazen bir iyilik, yıllardır yaşanmamış bir duyguyu yeniden filizlendirir.
Diyarbakır'ın Silvan ilçesinde yolculuk yaptığımız sırada, kış hazırlığı için eşeğiyle odun toplayan 7 çocuk babasıyla karşılaştık. Kısa sohbetimiz sırasında doğum gününün o ay içinde olduğunu öğrendik. Aracımızda bulunan pastayla ona küçük bir sürpriz yapmak istedik.
O an öğrendiğimiz bir gerçek hepimizi derinden etkiledi. 35 yaşındaydı ve hayatında hiç doğum günü kutlanmamıştı.
Pastayı gördüğünde yüzündeki şaşkınlık yerini tarifsiz bir mutluluğa bıraktı. Belki yıllardır kimse ona "İyi ki doğdun." dememişti. O an, sadece bir pasta uzatmadık; hatırlandığını, değer gördüğünü ve yalnız olmadığını hissettirmek istedik.
En anlamlı an ise pastayı kendisine değil, çocuklarına götürmek istemesiydi. Çünkü onun mutluluğu, ailesinin mutluluğundan ayrı değildi.
O gün bir pastanın değeri, üzerindeki mumlardan çok daha fazlasını taşıyordu. Bazen küçücük bir jest, bir insanın yıllarca unutamayacağı bir hatıraya dönüşür. İşte biz, iyiliğin tam da böyle çoğaldığına inanıyoruz.
