Bir annenin yokluğu hiçbir şeyle doldurulamaz.
İstanbul'da babalarıyla yaşamlarını sürdüren dört kardeşin evine gittiğimizde, bizi yalnızca eksikler değil; hayata tutunmaya çalışan küçük yürekler karşıladı.
Gönüllülerimiz evi temizledi, ihtiyaç duyulan eksikleri tamamladı ve birlikte daha yaşanabilir bir ortam oluşturdu. Yapılanlar belki büyük görünmeyebilirdi ama o evde yaşayan çocuklar için her dokunuş, "Sizi gören, sizi düşünen insanlar var." demekti.
O gün elimizden geleni yaptık. Çünkü bazen iyilik; bir evi temizlemek, bir eksiği tamamlamak ve bir ailenin yükünü bir günlüğüne de olsa paylaşabilmektir.
Dayanışma, bazen bir evin kapısını çalıp "Yalnız değilsiniz." diyebilmektir.