Bazen bir insanın en büyük ihtiyacı yeni eşyalar değildir. Korkmadan yaşayabileceği bir kapı, huzurla uyuyabileceği bir evdir.
80 yaşındaki Hasan Dede, yıllardır tek başına yaşam mücadelesi veriyordu. Defalarca hırsızların hedefi olmuş, en sonunda ise yaşadığı evden korkar hale gelmişti. Bizden tek isteği vardı: "Beni başka bir yere yerleştirebilir misiniz?"
Onun için yeni bir ev tuttuk. İhtiyaç duyacağı eşyaları tek tek yerleştirdik. Eve girdiğinde her şeye uzun uzun baktı, dokundu ve gözleri dolarak sadece şu cümleyi kurdu:
"Bunları bana mı aldınız?"
İşte o an, iyiliğin bazen bir evden çok daha fazlası olduğunu bir kez daha gördük. Çünkü o gün Hasan Dede'ye sadece bir yaşam alanı değil; yeniden güven, huzur ve "yalnız değilsin" duygusunu ulaştırdık.
